Leonberger jest przedstawicielem II grupy w klasyfikacji FCI, sekcji molosów. Rasa pochodzi z Niemiec, z miejscowości Leonberg, od której wzięła nazwę. Pracę nad stworzeniem psa, przypominającego swym wyglądem lwa, zaczął Heinrich Essig krzyżując Landseera z Bernardynem, dodając geny Nowofundlanda i Mastifa Pirenejskiego. W 1895 roku powstał Klub Leonbergera i rasa została oficjalnie uznana.

Leonbergery są psami bardzo dużymi, o silnej budowie i zrównoważonym temperamencie. Zaliczane są do psów stróżujących i towarzyszących.  Szata Leonbergera jest średniej długości, z bardzo gęstym podszerstkiem. Umaszczenie rude, płowe, dopuszczalna jest barwa czarna na końcach włosa, jednak nie może być kolorem dominującym. Obowiązkowa czarna maska na pysku. Ogon mocno owłosiony, noszony poniżej linii grzbietu. Psy są wyraźnie mocniejsze i większe od suk. Wzrost suki to ok. 70 cm, u samców preferowane jest 80 cm wzrostu. Waga proporcjonalna do wzrostu, pies nigdy nie może być za gruby, ponieważ przy takich gabarytach każda nadwaga jest bardzo szkodliwa. Ważne jest aby podczas wzrostu pies był dobrze karmiony i nie miał zbyt intensywnego ruchu aby nie przeciążyć stawów i kręgosłupa. Leonbergery, jako rasa olbrzymia, są niestety narażone na dysplazję. Nie ma jednak obligatoryjnego przepisu dla hodowców o obowiązkowych badaniach pod tym kątem.

 Leonberger jest idealnym psem rodzinnym i towarzyszącym. W żadnym wypadku nie nadają się do trzymania wyłącznie na dworze, nie mówiąc już o kojcu. Należy zapewnić im codzienne spacery, pamiętając jednak, że nie jest to pies wyczynowy i spokojny spacer z właścicielem wystarczy im w zupełności. Jako rasa stróżująca doskonale wywiązuje się ze swoich obowiązków, odstraszając intruzów samym swoim wyglądem i rozmiarami. Mimo to nadmierna agresja jest niepożądana. Leonbergery słyną ze swojego spokoju i powściągliwości, nie są jednak psami flegmatycznymi. Jeśli zadbamy o prawidłową socjalizację i naukę podstaw posłuszeństwa, zyskamy wiernego i nieustraszonego psa, który zawsze będzie nam chętnie towarzyszył.

Pielęgnacja Leonbergera jest dość wymagająca ze względu na dużą ilość bardzo gęstego włosa. Należy je szczotkować raz w tygodniu, a w okresie zmiany sierści częściej. Nie jest to pies stworzony dla ludzi pedantycznie dbających o czystość w domu. Warto pamiętać też o regularnym sprawdzaniu i czyszczeniu uszu, ponieważ psy zwisłouche mogą zapadać na choroby.

R.K.