Tajski Ridgeback jest psem pierwotnym, pochodzącym z terenów Tajlandii, Kambodży i Wietnamu. Prawdopodobnie już starożytne malowidła przedstawiały przodków obecnych tajskich rodgeback’ów. Były to psy średniej wielkości, ze stojącymi uszami i ogonem w kształcie sierpa. Pierwotnie wykorzystywano tą rasę do ochrony domostw przed małymi drapieżnikami, a także przed wężami. Legenda głosi, że niebieski język Thaia odstraszał węże i nigdy nie atakowały psów. Rasa jak dotąd jest bardzo mało popularna na świecie, w Polsce mieszka jedynie kilkanaście psów, większa populacja występuje w rodzimych krajach a także w Rosji i na Ukrainie.

Charakterystyczne cechy tajskiego ridgebacka to pręga sierści na kręgosłupie rosnąca w drugą stronę, muskularna budowa ciała, głęboka klatka piersiowa, stojące duże uszy i sierpowaty ogon noszony wysoko. Włos bardzo krótki lub krótki, twardy, przylegający, gładki. Dopuszczalne umaszczenia to rude z maską lub bez, czarne, błękitne i srebrne. Psy linieją dwa razy w roku, wtedy włos wypada, co dla niewprawnego oka może wydać się chorobą. Maksymalny wzrost psa to 61 centymetrów w kłębie, a suki 56 centymetrów. Tajskie ridgebacki sprawiają wrażenie bardzo muskularnych, zwartych i zwinnych.

Jest to rasa bardzo zdrowa, długowieczna, chociaż zdarzają się alergie pokarmowe lub Dermoid. Dermoid jest wadą genetyczną, o której niewiele wiemy, nie są znane mechanizmy jej dziedziczenia. To kanał wzdłuż kręgosłupa, w którym mogą gromadzić się zanieczyszczenia, co może prowadzić do zakażenia i niekiedy do śmierci. Dermoid tworzy się już w okresie prenatalnym, ale szybko wykryty może być operowany i wyleczony całkowicie. Zdarza się, że pies ma nie jeden, a wiele takich kanalików pod skórą, co może być tym bardziej niebezpieczne. Tym schorzeniem są obciążone rasy z charakterystyczną pręgą na grzebiecie, takie jak właśnie tajski pies lub rodesian ridgeback. Pielęgnacja nie jest wymagająca, należy psa kąpać raz na jakiś czas i czesać gumową szczotką. Należy też pamiętać, że rasa jest mało odporna na warunki atmosferyczne ze względu na swój krótki włos. Latem pies łatwo może ulec poparzeniom, a zimą bardzo marznie. Dobrze więc zaopatrzyć go na chłody w ciepłą derkę.

Tajskie ridgebacki są psami o spokojnym usposobieniu, mogą się wydawać niekiedy flegmatyczne. Ich temperament to prawdziwe wyzwanie dla właściciela. Mimo swojej upartości i indywidualizmu szybko się uczą i chętnie współpracują z człowiekiem, jeśli odpowiednio wcześnie zaczniemy ćwiczenia. Thai nie jest jednak psem, który godzinami z radością będzie aportował i trenował posłuszeństwo. Aby dogadać się z tajskim ridgebackiem należy mieć przede wszystkim dużo cierpliwości, konsekwencji, ale też umieć się bawić. Nauka w formie zabawy przyniesie lepsze efekty niż twarda musztra, której Thai nie będzie się chciał poddać. Thaiski pies nie będzie sługą człowieka, będzie jego przyjacielem i partnerem.