Freestyle, czyli styl wolny

Zawodnicy – człowiek i pies – prezentują program złożony z różnych powietrznych ewolucji, których nieodłącznym elementem jest plastikowe frisbee. We freestyle to właśnie plastikowy dysk gwarantuje widowiskowość dyscypliny. Jest z jednej strony wyzwaniem, z drugiej zaś nagrodą dla naszego ulubieńca. Przez właściwości lotne frisbee utrzymuje się długo w powietrzu. Psy, nie mogąc doczekać się aż frisbee spadnie, wyskakują, by je schwytać. Stąd właśnie określenie „latające psy”. Figury i ewolucje we freestyle są pogrupowane, a ich jakość i atrakcyjność wykonania oceniana jest przez głównego sędziego. Do najpopularniejszych ewolucji należą:

• Overs – chwyty dysku w momencie „przelatywania” psa nad ciałem człowieka
• Vaults – chwyt dysku po odbiciu się od ciała człowieka
• Dog Catch – wyskok psa po lecący dysk i lądowanie w ramionach swojego właściciela

Czas występu jest ograniczony do 2 minut, podczas których zawodnik ma do dyspozycji 10 dysków. Sposób, w jaki zawodnik operuje dyskami jest punktowany przez drugiego sędziego. Oceniane są: widowiskowość pokazu, znakomite opanowanie rzutów oraz dobre wykorzystanie pola startowego. Kolejny sędzia ocenia psa, jego motywację, współpracę i wysportowanie. Czwarty z sędziów oblicza liczbę chwytów dysków w porównaniu z liczbą rzutów. Zawody freestyle rozgrywane są w czterech kategoriach, spośród których najbardziej prestiżową jest SuperOpen. W tej kategorii startują sami najlepsi, najbardziej utytułowani zawodnicy walczący o udział w Finale Dog Chow Disc Cup 2011.

„Przedsionkiem” SuperOpen jest Starters – kategoria dla debiutantów i początkujących, w której zabroniony jest udział doświadczonych zawodników. Kategoria Bonsai jest z kolei przeznaczona dla psów o niewielkich rozmiarach, rywalizujących w gronie równych sobie.

Sponsor zawodów: