Maine Coon jest jedną z najstarszych ras kotów w Północnej Ameryce. Istnieje wiele hipotez tłumaczących jak powstała rasa Maine Coon. Został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano go na wystawie w Nowym Jorku w 1860 r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983.

Maine Coon to kot pół-długowłosy,ciężar dorosłego samca to 6 do 10 kilogramów, a samicy 4 do 7 kilogramów a ich długość w granicy 1 metra. Okrywa włosowa składa się z dwóch warstw włosów okrywowych i ze względu na swoją budowę jest wodoodporna. Futro jest bardzo obfite na brzuchu i pośladkach, a na szyi układa się w charakterystyczną kryzę. U kotów tych dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, jednak najbardziej rozpowszechnione jest brązowe umaszczenie typu tabby.

Są nie tylko piękną, lecz przede wszystkim pożądaną  rasą ze względu na to, że koty te przywiązują się do człowieka (wymagają stalego kontaktu z opiekunem, gdyż źle znoszą samotność) i w porównaniu z innymi rasami są bardzo towarzyskie i łatwe w hodowli. Maine coon nie potrafią miauczeć, wydawane przez nie dźwięki przypominają raczej gruchanie.